Eh?

Naaano ako. Tara dito, Anuhan tutal. Tutal maano ngayong gabi sulitin na natin ang ano. Tara anuhin mo ko tapos aanuhin kita.

Not saying bad words, Not wearing slutty, provocative words, Not saying bad comments about other people won’t make you a good and cool person. You’re just being a hypocrite bitch that doesn’t know what happiness means.

As i sat in the bed, my mind travels into another destination or maybe into the outer space for the boredom have won in groping every veins and cells of my physical and mental aspects.

I stand up and find my way thru the mirror for no definite reason, i just stand there looking at this unappetizing specimen. (i always have the tendency to degrade myself) a magic or maybe the alien have pitied on me so much that they’re going to help me in fighting this pesky boredom that have been pestering me ever since the day have begun.

The mirror looks like it’s going to shatter away in pieces as i stand there doing nothing, And another peculiar thing is that my face isn’t showing even a flicker of emotions. And then suddenly, Maybe a male version of myself have sprouted out on the mirror.

This male version of me gives me a look as if i’m a goddess that have emerged from mt. olympus, Coming near at me with a rhythmic walk he puts one hand on my cheeks and looked straight into my eyes. Those glittering eyes that are so flatteringly i feel myself falling in love easily at him without him uttering a word.

Slowly and passionately as if a serene love song is playing somewhere in the house yet we’re the only ones who can hear it or maybe because of love that we’re hearing this rhythmic music he kissed me in front of the mirror with the stars brightly twinkling in the night sky.

I fell in love with myself.

Wala akong karapatan na magbigay ng payo na wag ng umiyak, na pigilan na ang pagbuhos ng mga luha sa kanyang mga mata. Wala, Sobrang wala akong karapatan sapagkat sa ngayon ako’y ganun din.

Hindi ko dapat nararamdaman ‘to. Hindi ko maaaring payagang tuluyang makapasok sa sistema ko ang pakiramdam na ito. dahil kahit sumikat man ang araw at haharapin na natin ang isang panibagong araw wala pa din kahahantungan ang bagay na ito. Parang isang krimen na habangbuhay ng di mabibigyan ng hustisya at kasagutan.

Mamuti man ang mga mata at pawang mga hibla ng buhok ay hindi masusuklian. Hindi matutugunan ang tawag ng hungkag mong puso na kumakatok sa kanyang saradong puso. Hindi mo maibabaling ang paningin ng kanyang mga mata sa iyong direksyon pagkat ito’y nakatitig na sa ibang direksyon. Unti unti ng nahuhulog ang kanyang puso sa bitag ng iba at ni hindi kayang tangayin ng hangin papunta sa iyong bitag na inihanda para lang sa kanya.

Masakit ngunit walang magagawa. Kailangan ng gisingin ang pusong nababaliw na sa paghihintay at pag-asa.

May mga taong gumawa ka ng masama may sasabihin sila. Ay hindi pala kasi actually, Madami silang sasabihin ‘bout sayo. Tapos gumawa ka ng tama may sasabihin pa din sila sayo. Ang hirap ‘no? Di mo alam kung saan ka lulugar hindi mo alam kung ano ba talaga yung gusto mong gawin.

Syempre gusto mo silang i-impress at makuha yung mga good compliments nila so as not to hear bad words about them. Pero kapag ginawa mo yun magigising ka na lang isang araw na sunud-sunuran na sa kanila. Wala ka ng kalayaan na gawin yung mga bagay na gusto mo kasi kailangan mo ng sundin yung mga bagay na gusto nila para hindi ka masira sa paningin nila at ng ibang tao na maniniwala sa mga kwentong maaari nilang sabihin tungkol sayo. Parang bina-blockmail ka nila pero hindi sa halatang paraan.

Pano mo mararamdaman yung tunay na kasiyahan sa buhay kung patuloy kang magsusunud-sunuran sa mga taong wala namang magawa sa buhay kundi ang manira ng kapwa? Isang kagaguhan ‘tong mga ganitong bagay. Minsan mas masarap na marinig silang nagsasabi ng masasamang bagay sayo pero nagagawa mo yung mga bagay na gusto mo kesa naman sa makarinig ka ng mga nakatutuwang bagay pero wala ka namang kalayaan para gawin ang mga bagay na gusto mo.

Mas masarap ang kalayaan kesa sa mga sasabihin sayo ng tao.